Pod koniec stulecia nastąpił dal­szy nawrót ku formom anty­cznym, co rzutowało także na wygląd łoża, które jak sama nazwa wskazuje - lit relour a l’anlique przyjęło elementy klasyczne, choć­by równej wysokości przyczółki w formie tympanonów. W innych wprowadzano jako zdobiony poli­chromowane i złocone figury w kształcie kariatyd (lit a carialides) czy herm. Te ostatnie warianty by­ły związane we Francji z okresem Konsulatu. Osoba Bonapartego i jego wpływ na wystrój wnętrz re­prezentacyjnych zaznaczyły się także w wyglądzie sypialni i same­go łóżka. W sypialni Napoleona I w pałacu Fontainebleau mieści się łoże, ustawione wzdłuż ściany, z baldachimem spływającym w fe-stonach z drewnianego złoconego owalu, do którego przyczepiono dwie kotary, założone namiotowo za dwa przyczółki łóżka. Całości dopełniają inne dekoracyjne akce­soria sypialni, pełnedraperii i zło­ceń. Nieco odmienny wariant przedstawia sypialnia z łożem ce­sarzowej Józefiny w Malmaison, zrealizowana w 1810 r. Rzeźba dekoracyjna występuje tam nie tylko w postaci olbrzymich łabę­dzi i koszów z owocami, stanowią­cych obramienia wezgłowia i stóp łoża, ale także w bogatym balda­chimie z koroną i orłem. Łoże w stylu empire wkomponowane w odpowiednie wnętrze działało jak monument, czy ołtarz - na tle rozwieszonych draperii, ujętych w złocone obramienia. Napoleon 1 powierzył misję stworzenia kano­nów sztuki dekoracyjnej dwom architektom: C. Percierowii P.F.L. Fontaine’owi. Manifest opraco­wany przez nich w latach 1804–1814 stał się programem dla no­wych wnętrz Cesarstwa. Meble by­ły wielkie, ciężkie, przeładowane brązami o charakterystycznych motywach zaczerpniętych z anty­ku. Łóżka, wykonane w stylu em­pire posiadały trawersy i słupki zakończone klasycznymi urnami i wazami z brązu lub złoconego drewna. Stosowano również her­my czy kariatydy, a łoża przybrały formy łodzi (en bateau) ustawio­nej wzdłuż ściany i dekorowanej tylko z jednego boku - od strony pokoju. Łóżka zaś luksusowe, pa­radne pozostały zawsze wierne baldachimom z koroną na szczy­cie, wzorowane na łożach z pała­ców Compiegne, Malmaison, Grand i Petit Trianon. Oczywiś­cie, obok wytwórstwa tych słyn­nych pojedynczych mebli pałaco­wych rozwijał się w Paryżu prze­mysł meblarski; na przedmieściu Saint-Antoine można było kupić modne łóżko w stylu empire wy­konane najczęściej z mahoniu, z licznymi brązami złoconymi, a nawet całe komplety do pokoju sy­pialnego według rysunków np. de la Mesangere’a.