Wyniki dotychczas prowadzonych do­świadczeń w zakresie przemysłowych konstrukcji mebli szkieletowych z two­rzyw sztucznych uwieńczone zostały już w wielu krajach interesującymi rezulta­tami. Przy wyborze tych przykładów starano się kierować kolej­nością ich powstawania i wstępnego roz­woju. W dalszym rozwoju tych konstrukcji podzespół siedziskowo-oparciowy okładano materiałami wyściółkowymi i pokrywano mate­riałami obiciowymi, uzyskując w ten sposób miękkie podłoże dla użytko wnika. Podzespół ten, podobnie jak w poprzednim przypadku, łączy się ze stelażem wykonanym z metalu lub drewna. Jako przykład może tu posłużyć inne krzesło polskie ze stelażem drewnianym. Poza tym konstruowano stelaże tak, aby podzespół siedziskowo-oparciowy mógł być wolno na nich zawieszany. W tym przypadku konstruktorzy proponują stelaże splatane misternie z odpowiedniego drutu lub łączone z płaskow­ników metalowych i do nich przymocowują podzespoły siedziskowo-oparciowe o dość wyszukanych kształtach. Dalszy rozwój konstrukcji krzeseł z tworzyw sztucznych, w których po­mijając zmianę kształtu podzespołu siedziskowo-oparciowego, obserwu­jemy nowe stelaże typu krzyżakowego, wykonane jako odlewy z metali. Są to fotografie krzeseł duńskich. Inna konstrukcja stelaża, która umożli­wia bezpośrednie podtrzymywanie zarówno siedziska, jak i oparcia. Krzesło ame­rykańskie składające się z dwóch części oddzielnie wykonanych z two­rzywa sztucznego (siedzisko i stelaż słupkowy) i następnie ze sobą po­łączonych w jedną całość. Stelaż słupkowy bywa wykonywany również z aluminium. Następnym interesującym osiągnię­ciem w zakresie konstrukcji mebli szkieletowych jest krzesło amerykań­skie, wykonane w całości z jednolitego tworzywa sztucznego.
Przedstawione przykłady kon­strukcji krzeseł z tworzyw sztucz­nych nie mogą być traktowane jako prototypy mebli antyków przygotowanych ostatecznie do produkcji. Są to tylko wyniki różnych pionierskich prób w tym zakresie, które trzeba będzie nadal kontynuować, aby uzyskać krzesło antyki charakteryzujące się popraw­nymi cechami, składającymi się na całość nowoczesnego mebla.
Istotne jednak jest to, że dotych­czasowe doświadczenia techniczne na drodze rozwoju konstrukcji no­wego mebla do siedzenia są pozy­tywne i że jesteśmy już bliżsi realizacji marzeń wielu fachowców z tworzywa sztucznego o tzw. meblach jednolitych, wytwarzanych w jednej operacji procesu technologicznego produkcji. Nie znaczy to wcale, że konstrukcje krzeseł z drewna będą w przyszłości całkowicie wyparte, albo że ich uzasad­niony rozwój ulegnie zahamowaniu. Nastąpi zapewne naturalna „kon­kurencja” jednych z drugimi, podobna do tej, która trwa już ponad sto lat pomiędzy meblami stolarskimi i giętymi.
Można z dużym prawdopodobieństwem przewidywać, że konkurencja ta wpłynie dodatnio na rozwój myśli konstrukcyjnej i że w jej wyni­ku — jeżeli uwzględnione będą logiczne zasady ekonomiczno-techniczne i użytkowe — ukształtują się odpowiednie proporcje produkcyjne już istniejących konstrukcji, nowych konstrukcji będących dziś w początko­wej fazie rozwojowej i wreszcie takich, których w tej chwili nie sposób określić.
Można też powiedzieć, że:

• meble skrzyniowe (głównie do przechowywania przedmiotów) będą stopniowo wypierane z powierzchni podłogi w ściany mieszkania lub też będą tworzyć samodzielne ścianki działowe, tracąc przez to dotych­czasowy charakter typowych mebli, a zbliżając się do wyrobów stalarsko-budowlanych;
• meble szkieletowe (głównie do siedzenia i do pracy) zachowują dotychczasową „pozycję” w mieszkaniu, tj. pozostaną nadal typowymi meblami, a ulegną jedynie zmianom wynikającym ze zmieniających się warunków użytkowych.

Z powyższego przeglądu wynika, że mimo różnic w konstrukcjach mebli antyków występujących w tym samym okresie, czy też w różnych okresach czasu, wszystkie meble mają często wiele cech wspólnych, a przede wszystkim tę, która dotyczy ich przeznaczenia. Z przeglądu tego wy­nika ponadto, że nasze meble antyki nie są jakimś nagle ukazującym się wy­nalazkiem, z którego powstaniem związane są głęboko sięgające zmiany w dziedzinie technicznej czy gospodarczej, ale są one dziełem systema­tycznej pracy człowieka, powstającym w ciągu licznych meblarskich generacji. Można więc powiedzieć, że nawet najnowsze meble mają swoich antenatów w minionych epokach.