Jeżeli zniszczenie powłoki wy­kończeniowej jest nieduże, miejscowe, to odświeżanie przeprowadza się bez usuwania całkowitego starej powłoki. Miejsce zniszczone należy przeszlifować i nanieść nową powłokę przy użyciu tych samych materia­łów wykończeniowych.
W przypadku występowania licznych uszkodzeń lub zniszczenia całej powierzchni (powłoki wykończeniowe niszczą się stosunkowo szybko), w celu odświeżenia wykończenia należy usunąć całkowicie powłokę znisz­czoną. Usuwanie powłok wykończeniowych przeprowadzać można mechanicz­nie przez zeskrobanie i zeszlifowanie lub przez stosowanie zmiękczają­cych i zmywających środków chemicznych. Usuwanie mechaniczne jest bardzo pracochłonne, dlatego też bardziej właściwe jest stosowanie środ­ków chemicznych.
Do najczęściej stosowanych środków chemicznych należą:

1. wodny roztwór stężonego amoniaku (25—30%),
2. roztwór sody kalcynowanej (ok. 30 g na 1 litr gorącej wody),
3. roztwór sody kaustycznej (20—40 g na 1 litr gorącej wody).

W celu usunięcia starej powłoki, należy środki zmiękczające i rozpusz­czające nanieść obficie na starą powłokę, na przeciąg kilku godzin, aż do całkowitego rozmiękczenia powłoki. Następnie usunąć ją z powierzchni przez delikatne zeskrobanie. Ponieważ większość środków zmiękczają­cych powłokę ma odczyn silnie zasadowy, należy po ich stosowaniu, w celu zobojętnienia, przemyć powierzchnię drewna słabym roztworem kwasu (najlepiej szczawiowego). Po wyschnięciu powierzchnię szlifuje się i nanosi powłokę nową.
W przypadku zanikania połysku na powłokach polerowanych lakie­rem, dobrze jest przetrzeć je szmatką zwilżoną specjalnym płynem do polerowania.